Εύθραυστη και πολύτιμη – του Θέμη Λιβεριάδη

Προς το τέλος
το δωμάτιο πλημμύρισε
οι πόρτες δεν είχανε χερούλια
κλείναν’ με τις πετσέτες
που σκουπίζαμε τα χέρια μας
Μπήκες με μάσκα
πίσω σου μια σκιά
κρατούσε ομπρέλα
Ο γιατρός είπε
τα πορτοκάλια στο κομοδίνο είναι πολλά
ή πως
οι προσωπικότητες τρώνε πολλά πορτοκάλια
Κάτι τέτοιο

Η βεβαιότητα
όπως οι πορσελάνες.

Share:
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •  
  •