ΠΟΙΗΣΗ

Η ΠΛΑΤΕΙΑ ΤΩΝ ΠΕΘΑΜΕΝΩΝ Αργά το απόγευμα Οι πεθαμένοι μαζεύονται Στην πλατεία για να τηλεφωνήσουν Στους δικούς τους Κρατάνε σφιχτά την κάρτα Και στέκονται στη σειρά Έξω από τον τηλεφωνικό θάλαμο Οι περαστικοί που τους βλέπουν Μονολογούν «Από πού ήρθατε πάλι εσείς Γέμισε μετανάστες οι πόλη» Κι αυτοί μ’ ένα […]

Στον τοίχο ζωντανεύουν εικόνες τού ευσεβέστατου αδελφού ημών Ιερωνύμου Μπος, μέλους τής Αδελφότητος τής Παναγίας των θαυμάτων. Σινδόνα θεάτρου σκιών, τσιγάρα, καιόμενη παραφίνη. Της κόλασης το καπνισμένο λάδι· ιδρός στο νάρθηκα των παμμεγίστων Ταξιαρχών εν Μηλέα Πηλίου. Πληρώματα να καταγίνονται με την καύση τους. Η ορφάνια τής καταστροφής διαθέτει πλέον […]

ΠΡΟΣ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΠΟΥ ΤΑΞΙΔΕΥΟΥΝ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ ΚΑΙ ΞΕΝΑΓΟΥΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΙΩΝΙΑΣ Στον αείμνηστο φίλο Αλέξανδρο Αλεξάνδρου και στη Μηλιά, που μου μετέφεραν αυτή την εμπειρία από ένα ταξίδι τους στην Τουρκία. Για τον Αλέξανδρο, τώρα, εις μνήμην Αν πας τουρίστας στην Τουρκία κι επισκεφθείς την Έφεσο οι ξεναγοί […]

Κατέρρευσε ο πύργος Στάχτη, ανθρώπων είδωλα Φτάνει μόνο ψίθυρος μνήμης Κουστωδίες λαθών Σπαράσσει μιά φωνή: «Το πεπρωμένο αστοχεί μόλις πιστέψεις σ’ αυτό» Συνωστισμός στις σκέψεις Επανεξέταση Έτοιμη η Ιστορία με το μολύβι και τον σβηστήρα στο χέρι Κουστωδίες προσμονής Ίχνη ανάσας Θα σωθεί το είδος να’ χει κι ο θάνατος […]

ΞΑΠΛΩΝΩ ΣΤΟ ΓΡΑΣΙΔΙ κι επεκτείνω με τα μάτια μου το σύμπαν Επεκτείνω τα σύννεφα, τις σκιές, την υγρή σιωπή της λίμνης Τα πουλιά παίζουν πιάνο στα πλήκτρα των δέντρων Ο άνεμος διασχίζει την επιφάνεια των πραγμάτων γυρίζει με ταχύτητα τον άτλαντα κι οι χώρες παίρνουν δρόμο κι ο κόσμος γυρίζει […]

Ο Κύβος ερίφθη, Πωλείται Τέσσερις μπήκανε με κούτες ανά χείρας Ταινίες και χαρτιά, κόλλαγαν τα σπλάχνα 35 χρόνων Ο γερανός ανεβοκατέβαινε τελείωσαν τα χρόνια θρύψαλα. Παλαιά κατασκευή τετραμελής διάλυση, ζημιές ανεπανόρθωτες. Άδειασε η ψυχή άδειασαν οι βιτρίνες άδειος χωρος, οι χθεσινές χαρες οι φωνές η ζωή. Τα παιδιά χοντρή πινελιά […]

ΒΟΔΙΑ ΣΤΟ ΝΕΡΟ* Στις πεντελίσιες φλέβες τους κυλούσε του χορταριού τ’ αμάλαγο χρυσάφι. Και πού να φανταστούν τα ζωντανά με τους μεγάλους οφθαλμούς της Ήρας πως πιλαλούσαν Τσέτες το κατόπι τους να κατακόψουν το λιοβασίλεμα που μέσα τους ανθούσε. Γοργά τ’ αφεντικά σε βάρκα στριμωχτήκαν, τους πήρε αρόδο το φευγιό, […]

Μένει όλο και πιο πολύ μέσα στο σπίτι. Στην αρχή το διασχίζει. Πάνω κάτω. Ασταμάτητα. Σιγά-σιγά ,ολοένα και κάτι του αφαιρεί. Και αποσύρεται διαδοχικά από το ένα, το άλλο δωμάτιο. Ώσπου μια παλιά μπερζέρα αρκεί, με τα ορθωμένα της αφτιά ν’ ακούει τους ήχους. Τόσων εικόνων φωνές. Ανέμους κυανούς του […]

Την ώρα τη συνηθισμένη καθώς η τηλεόραση μετέδιδε ακόμη ένα δελτίο ειδήσεων κεντρικό πάλι και πάλι, σε άλλη μια παραλλαγή, ένας νέος ιός, τηλεοπτικός θανατηφόρος και μεταδοτικός όμοιος με της πανδημίας τον κορονοϊό, πετάχτηκε σαν ελατήριο απ’ την οθόνη ορμητικός και κόλλησε στο μέτωπο ενός αυτο-εγκλεισμένου χρόνια τώρα γέρου που […]

Μικροσκοπικές κόκκινες πεταλούδες Με το θάνατο στα χέρια δεν μπορείς να γνέψεις τα σινιάλα του νερού οι μέλισσες περιπολούν πάνω απ’ τα βότανα και στα τροχεία ακονίζουν τα μαχαίρια χιλιάδες μικροσκοπικές κόκκινες πεταλούδες κρύβονται μέσα στο στόμα μου είναι προσωρινά ασφαλείς μέχρι να έρθει η ώρα μου τότε θα ξεχυθούν […]