Η ασθένεια της φύσης – του Βαγγέλη Χρόνη

μέγας ἔσσετ᾿ ἀοιδός…   Ἐμπρηστὲς ἀπειλοῦνε τὶς λέξεις, τὰ πτερόεντα ὀνόματα πού ᾿χουν φωλιάσει στῆς δρυὸς τὸ βαθύκομο φύλλωμα˙ τοὺς τριτόκλιτους τέττιγες […]

Τα χέρια της φτεροκοπούν ετοιμάζοντας το πρωινό στην κουζίνα λίγο προτού ξυπνήσει τα παιδιά αγγίζοντας τα βλέφαρά τους με τα ματοτσίνορα της […]

(με αφορμή τους θανάτους στην Ιταλία) Κι όσο να φύγει το κοτσύφι απ’ την ελιά και να φτεροκοπήσει μέχρι τη σκιά της […]