You may also like
Κονιάκ Μηδέν Ἀστέρων Χαμένα πᾶνε ἐντελῶς τά λόγια τῶν δακρύων. Ὅταν μιλάει ἡ ἀταξία ἡ τάξη νά σωπαίνει — ἔχει μεγάλη πείρα […]
«Πρίν μπεῖς τίναξε τά ροῦχα σου, φέρνεις ὅλη τή σκόνη μέσα», ἔλεγε ἡ μάνα μου ‒γι’ αὐτό τό σπίτι μας ἤτανε τότε […]
Προσπάθησα, αλλά μάταια. Προσπάθησα ν’ ανοίξω τα μάτια αργά, όχι για να κοιτάξω, αλλά ν’ αντιληφθώ εκείνους που στέκονταν δίπλα μου. Αδύνατον. […]
Μήνα παρθένου χρυσά μαλλιάΚορίτσι άνοιξηΝ’ανεμίζουν αρώματα γεύσειςΚορίτσι ρόδο ήταν στήθος ανάλαφρουΛευκού πηλού από αθωότηταΚαμωμένου και σάρκαΚορόμηλου κι ένας αετός τρυπωμένοςΣτα σπλάχνα της […]