You may also like
Τὴ θυμᾶστε καθόλου τὴ χάρτινη εἰκόναστοῦ σχολείου τὸν πέτρινο τοῖχο;τὸ φεσάκι τὸ κόκκινο,τὰ μαλλιὰ τὰ λυμένα στοὺς ὤμους,τὰ γαλήνια ὁλόμαυρα μάτια ἁγίουποὺ […]
Κατέρρευσε ο πύργος Στάχτη, ανθρώπων είδωλα Φτάνει μόνο ψίθυρος μνήμης Κουστωδίες λαθών Σπαράσσει μιά φωνή: «Το πεπρωμένο αστοχεί μόλις πιστέψεις σ’ αυτό» […]
Σηκώνεσαι με αινιγματικό χαμόγελο, με τραβάς απ’ το χέρι την πόρτα δείχνοντας. Όμως εγώ είμαι κομμένη στα δυο. Το ένα μέρος σφηνωμένο […]
Πόσο γυμνός ένιωσε ο ποιητής Όμικρον όταν όλα είχαν τελειώσει στο χαρτί, η πένα αναπαύτηκε οριζόντια και το μελάνι στέρεψε. Τα ποιήματα […]