Προσπάθησα, αλλά μάταια. Προσπάθησα ν’ ανοίξω τα μάτια αργά, όχι για να κοιτάξω, αλλά ν’ αντιληφθώ εκείνους που στέκονταν δίπλα μου. Αδύνατον. Η αναπνοή μου ήταν κανονική, δεν κατέβαλα ιδιαίτερη προσπάθεια, όμως το σώμα δεν υπάκουε. Δεν πεινούσα και δεν διψούσα. Ήταν άραγε βράδυ; Πρωί, δηλαδή ξημέρωμα; Κάποια άλλη ώρα […]
ΠΟΙΗΣΗ
171 posts
Όταν έρχεται ο πόνος να σωπαίνεις. Βαθιά στο σώμα να τυλίγονται οι λέξεις να μη βρει έδαφος το κλάμα και γίνει ποταμός βαριά πέτρα κατρακυλώντας στα πιο απόκρημνα σκοτάδια. photo credit: James Kerwin Photographic Sand Filled // New Video via photopin (license)
Άνοιξη κι ενώ βοούσαν τα καντούνια της Βοστίτσας ο Φλέσσας ξεστόμιζε απειλές ανεμοστρόβιλες για την αξημέρωτη μέρα που τα πέταλά της θορυβούσαν απ’ όλα τα έμπα του άνεμου. Ένα κοράκι φρενιασμένο έκρωξε: τι λέει ο εξωλέστατος; Να πάει να βρεί τις γκιόσες του. Οι κεφαλές δεν θα γινούνε πόδια. Αντήχησαν […]
Η άνοιξη ξεψύχησε στα χέρια μου. Χαμήλωσε το φως των ψευδαισθήσεων αρνήθηκε του χρόνου τη ροή και πυροβόλησε. Την έθαψα στη μνήμη μου γυμνή μ’ ένα παράθυρο στο ύψος της καρδιάς και μια σπασμένη Κυριακή ανάμεσα στα πόδια. Τώρα βουλιάζω στην αχλή των εποχών. Το καλοκαίρι χύνεται στις φλόγες του […]
λίγος φόβος μόνον χρειάζεται μπορείτε να επιλέξετε μια από τις κατηγορίες συνδέσμων στο βασικό μενού ή να χρησιμοποιήσετε την αναζήτηση τοποθετώντας στο σχετικό πλαίσιο την κατεπείγουσα λέξη του εγκλεισμού την φράση του αποκλεισμού την αίσθηση της ψευδαίσθησης την χρωματική απόχρωση του ελέγχου των πάντων την ματιά της ελευθερίας την αγκαλιά […]
Εγώ γράφω τα βράδια. Τα πουλιά κελαηδούν ξημερώματα. Δεν αλλάζει ο κόσμος κι αλλάζει. Δεν ενδίδει η ζωή, μας προδίδει. Το πρωί περπατώντας, ας πούμε, καχύποπτα, είδα ξάφνου, ω τι θαύμα, το θαύμα μιας γεμάτης λουλούδια, νομίζω, αμυγδαλιάς. Κι είπα “θράσος που το ‘χει” δεν κατάλαβα θράσος που το ‘χα […]
… ότι εμωράνθησαν οι δεινοί συζητηταί Τώρα οι συζητητές όταν συναθροίζονται (όταν και αν συναθροίζονται) δεν παγιδεύονται εύκολα στα δόντια της συζήτησης δεν παγιδεύουν –κυρίως– περνά η ώρα μόνο με το κλείσιμο και το άνοιγμα των βλεφάρων. ………………………………………………………. Συζητητές λέω αλλά Δεν πρόκειται τώρα για συζητητές. Σαν σπουργίτι η σιωπή […]
Ο κόσµος όλος χωράει στα δυο σου χέρια. Εσύ, το δηµιούργηµα ενός έρωτα, γέννηµα χρυσής βροχής. Εσύ, ευλογηµένος µε την αγωνία της ύπαρξης ν’ αναγνωρίζεις στους ήχους του σύµπαντος τον αγώνα της αρµονίας και του χάους. Ο θάνατος δεν θα είναι ο εχθρός σου. Η βία των προγόνων σου θα […]
Κακός κουρέας… Να χτενίζω την ομορφιά με το ρήμα μου θέλω και το υποκείμενο να το έχω στη μέση του εαυτού μου… Τι να ζητώ παραπάνω σ’ αυτό το απόγευμα ζωής που έμεινε; Οι ώρες, μασούν το χρόνο που φεύγει και τα σημερινά παπούτσια, δεν φτάνουν τα βήματα που τρέχουν. […]
Το παιχνίδι αρχίζει με τους ήχους της μπάντας. Παραμείνετε μέσα αφού έχει βραδιάσει γιατί έξω γυρίζουν τα παράφρονα ζόμπι. Στον επόμενο στίχο δεν μιλάει κανένας. Στον επόμενο γύρο περπατάς στο ταβάνι και μετά στο μπαλκόνι πολεμάς τους Τζεντάι. Τα πιο πρόσφατα νέα αφορούν τη γαλήνη. Στην ακόλουθη φάση εάν είσαι […]