You may also like
Η άνοιξη έφτασε βουβή στη σκονισμένη μας πόλη το φως πάει κι έρχεται δίχως ανθρώπων σκιές τα σπίτια γέμισαν πολυπληθή μοναξιά ανάμεσα […]
Φύγε, του λέω, φύγε, σ’ έχω βαρεθεί, τι να σε κάμω. Τι να σε κάμω τώρα που όλα της οικουμένης τα λιμάνια […]
Πετάγομαι χαράματα από λήθαργο κι αντικρίζω δασωμένο ολόκληρο το σπίτι σφεντάμια οξιές καρυδιές στην κρεβατοκάμαρα και στις γωνιές των άλλων δωματίων γεμάτη […]
Κατέρρευσε ο πύργος Στάχτη, ανθρώπων είδωλα Φτάνει μόνο ψίθυρος μνήμης Κουστωδίες λαθών Σπαράσσει μιά φωνή: «Το πεπρωμένο αστοχεί μόλις πιστέψεις σ’ αυτό» […]