Εγώ που σπούδασα τη θάλασσα μέχρι τη ψίχα των οστράκων το Κενό αλέθοντας στα δόντια το αψύ μέταλλο του γέλιου του το […]

Ο γλάρος συντροφεύει ένα πλοίοστο στενό λιμάνιμα ο καπετάνιος το στρέφει στα ανοιχτά Γιατί καπετάνιε Δεν είναι αυτός ο φάρος που ονειρεύτηκα […]

Η πρώτη που αγάπησαήταν η Ελευθερία, η γειτόνισσά μου.Είχε γαλανά μάτια,βλεφαρίδες με έντονο μαύρο χρώμα,Χείλη, σαν πέτρινα λιμανάκιακαι μαλλιά,καταρράκτες που τα γεννούσαν […]

(με αφορμή τους θανάτους στην Ιταλία) Κι όσο να φύγει το κοτσύφι απ’ την ελιά και να φτεροκοπήσει μέχρι τη σκιά της […]