You may also like
Σειρὰ χελιδονοφωλιὲς νὰ περιμένουν καθὼς ὁ ἥλιος βασιλεύει πάνω μου τὸ ἀπλανές του τίποτα εἰκονίζοντας ὡς δι’ ἐσόπτρου τὸ τέλος ξαπλώνω πάλι […]
Λευκόστολος, ψηλός, ξανθὸς μὲ γεννειάδα, βρωμοῦσε κι ἔζεχνε χειμώνα καλοκαίρι στὰ σκουπίδια. Τὸν λέγαν Γόη, βιομηχάνου λέγαν μοῦλος, ὄχι ἁπλῶς γιατὶ ξεχώριζε […]
Οι ποιητές αγκαλιάζουν με στίχους τους πρόσφυγες Κανένας δεν αφήνει την πατρίδα του εκτός αν η πατρίδα είναι το στόμα ενός καρχαρία… […]
Χωριό μου με τη βρύση σου στέρνα με τη βοή σου δάσος μου μυστικό κι o Ουρανός- ρίζωμα βράχου, ακίνητος. Δυο μάτια […]