You may also like
Τὴ θυμᾶστε καθόλου τὴ χάρτινη εἰκόναστοῦ σχολείου τὸν πέτρινο τοῖχο;τὸ φεσάκι τὸ κόκκινο,τὰ μαλλιὰ τὰ λυμένα στοὺς ὤμους,τὰ γαλήνια ὁλόμαυρα μάτια ἁγίουποὺ […]
Απανθρωπιές και τραγωδίες δεν μου είναι άγνωστες. Δια πυρός και σιδήρου τις έζησα. Αν με ψάξεις θα βρεις τα βαθιά τους σημάδια. […]
Η άνοιξη έφτασε βουβή στη σκονισμένη μας πόλη το φως πάει κι έρχεται δίχως ανθρώπων σκιές τα σπίτια γέμισαν πολυπληθή μοναξιά ανάμεσα […]
Λοιπόν, σὰν ὑάκινθος λυγίζω ἀπὸ τὸ βάροςτῆς προσμονῆς σουκαθὼς ὁ ἥλιος γέρνει τὸ ἀπόβραδοκαὶ μιὰ ἀχτίδα λάμψηςπεριέρχεται κατ’ εὐθεῖαν στὴν κατοχή μου […]