You may also like
ΞΑΠΛΩΝΩ ΣΤΟ ΓΡΑΣΙΔΙ κι επεκτείνω με τα μάτια μου το σύμπαν Επεκτείνω τα σύννεφα, τις σκιές, την υγρή σιωπή της λίμνης Τα […]
Μήνα παρθένου χρυσά μαλλιάΚορίτσι άνοιξηΝ’ανεμίζουν αρώματα γεύσειςΚορίτσι ρόδο ήταν στήθος ανάλαφρουΛευκού πηλού από αθωότηταΚαμωμένου και σάρκαΚορόμηλου κι ένας αετός τρυπωμένοςΣτα σπλάχνα της […]
Έξω από τον ‘φράχτη’ ο εχθρός,κανόνια ταράζουνε την πόληΞυπόλητες μανάδες και αδελφές…με τα μωρά στην αγκαλιά και με μικρά παιδιά,γενίτσαροι μην γίνουν.Γυναίκες […]
Στον Θεοδόση Πυλαρινό Τρίτη και τέταρτη φορά του εξηγώκαταλεπτώς, του δίνω την παραγγελίανα φτιάξει και μια δεύτερη κορνίζαολόιδια μ’ αυτήν που εντός […]